Yalnızlık bir oyuncak gibidir kullanmasını bilene..
Kalabalık telaş demektir,hızlı adımlardır,koşuşturmacadır,çarpmaktır son süratla.Eylemlerini sürekli başkalarına göre ayarlamaktır,can sıkar havanı paylaşmak zorundasındır,can sıkar dar bir yolda sıkışmak zorundasındır,can sıkar bakışlarını kaçırmak zorundasındır çünkü onlar hoşlanmazlar sabah otobüste yüzlerine gülümseyenlerden,asansörde merhaba diyenlerden,inerken iyi günler dileyenlerden..
Tek başınalık daha iyi doldurur vaktini.Çünkü sessizlik ve sakinlik seni düşünmeye iter.Düşüncelerin ağır ağır geçer zihninden içerisi dışarısı gibi değildir,konuşmadan da duyarsın kendi sesini.Bir tek senin sözün geçer,senin isteğine bağlıdır yalnızlık..Bu bir insanın ya da insanların yanında olup olmama durumu değildir,bu senin kendinle olup olmama durumundur.
Ağlayan bir çocuktur insanlık,ona oyuncağını verdiğinde susar bir süreliğine,o anki ihtiyacının karşılanması üzerine..Hoşuna gider,okşar ruhunu ve oyuncağını alıp oynar kendi başına.Çünkü herkesin buna ihtiyacı vardır,kimisi istemez yalnız kalmayı,kimisi kabullenmez,kimisi bilmez,kimisi anlamak istemez.Böyledir yalnızlık onunla iyi vakit geçirmeyi bilmek gerekir çünkü düşünürsün eğer düşünürsen varlığın bir anlam kazanır,yalnızlık var olmanın diğer bir adıdır,bu yüzden severim yalnız kalmaları..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder